พระกฤษณะปราบนาคกาลียะ พญานาคตนหนึ่ง ชื่อกาลียะ อาศัยอยู่ในทะเลสาบกาลินที แห่งเมือง ยมุนา แนวป่าวรินทวัน ได้มีเหตุการณ์กล่าวถึงเมื่อเหล่าเด็กๆ โคบาล พาวัวของตนไปกินน้ำ และลงอาบที่ทะเลสาบกาลินที พญานาคกาลียะเกิดไม่พอใจ พ่นพิษใส่ทะเลสาบ ทำให้เหล่าโคบาลตายไปเป็นอตนมาก ร้อนถึงพระกฤษณะได้ทราบข่าวจึงมาช่วยปราบนาคกาลียะ การต่อสู้ของพระกฤษณะยาวนานมาก ครั้งหนึ่ง พระกฤษณะพลาดท่าถูกไฟของนาคกาลียะสลบไป แต่ก็ยังสามารถพื้นขึ้นมากต่อสู้ได้อีก พญานาคกาลียะแผ่พังพานออกเป็นนับพันเศียร ซึ่งพระกฤษณะก็ได้ต่อสู้อยู่ท่ามกลางเศียรนับพันนั้น ซึ่งถือกันว่า ท่วงท่าการต่อสู้ของพระกฤษณะนั้นเปรียบเสมือนท่าร่ายรำที่สวยงาม ต่อมาพญานาคกาลียะได้เสียทีพระกฤษณะ ซึ่งในขณะพระกฤษณะกำลังจะปลิดชีวิตนาคกาลียะนั้น นางพญานาคกัญญา ซึ่งเป็นภรรยาของนาคกาลียะได้มาร้องขอชีวิตเอาไว้ พระกฤษณะจึงไว้ชีวิต แต่ห้ามนาคกาลียะกระทำการใดที่เป็นการรบกวนชาวโคบาลอีกเลย ดังนั้น รูปของพระกฤษณะปราบนาคกาลียะนั้นมีปรากฏอยู่บริเวณทับหลังและหน้าบันต่างๆ เนื่องจากท่วงท่าในการต่อสู้ที่ว่ากันว่าสวยามนั่นเอง จึงกลายเป็นที่นิยมกัน (วรลัญจก์ บุณยสุรัตน์, 2552)