กรมศิลปากร ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานปราสาทบ้านพลวงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 37 วันที่ 8 มีนาคม 2478 และประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 99 ตอนที่ 172 วันที่ 18 พฤศจิกายน 2525 หน้า 53 (ฉบับพิเศษ) กำหนดพื้นที่โบราณสถานปราสาทบ้านพลวง ประมาณ 5 ไร่ 3 งาน 23 ตารางวา

ในปี พ.ศ. 2518 กรมศิลปากร ร่วมกับนายซิลเดรส อาร์ แวนซ์ (Childress R. Vance) นักวิชาการชาวอเมริกา ได้ทำการขุดแต่งศึกษาและบูรณะปราสาทบ้านพลวงด้วยวิธีอนัลติโลซีส คือ การขุดแต่งหาร่องรอยของปราสาทตามรูปแบบดั้งเดิมและค้นหาก้อนหินหรือศิลาแลงที่ใช้ในการก่อสร้างปราสาท ซึ่งได้พังทลายลงและกระจายอยู่ในพื้นที่ปราสาท จากนั้นถอดรื้อหินของปราสาทลงจนถึงฐานราก และนำหินส่วนต่าง ๆ ทั้งหมดเรียงประกอบขึ้นใหม่ดังเดิม สำหรับหินส่วนยอดของปราสาทนั้น จากการศึกษาไม่พบชิ้นส่วนที่ครบถ้วน จึงได้เปิดโล่งดังที่เห็นในปัจจุบัน

ในปัจจุบัน ส่วนยอดของปราสาทบ้านพลวงหักหายไป ผู้รู้ได้ตั้งข้อสันนิษฐานว่า (1) อาจจเป็นเพราะการก่อสร้างยังไม่เสร็จสิ้น (2) สร้างเสร็จแล้ว แต่ส่วนยอดใช้วัสดุอื่นที่ไม่ใช่หินทรายหรือศิลาแลง เช่น อิฐหรือไม้ ทำให้พังทลายลงจนหมดสิ้น และ (3) สร้างเสร็จแล้ว และใช้หินทรายในการก่อสร้าง แต่ภายหลังจากการพังทลายลงมาของปราสาท ได้มีการเคลื่อนย้ายหินที่ตกหล่นออกไปจากพื้นที่ เพื่อใช้ประโยชน์ในด้านอื่นๆ